Ιστορία αρ.1: Τυπάκος σε λεωφορείο, στέκεται όρθιος πίσω από θηλυκιά ύπαρξη. Ο συνωστισμός μεγάλος και ο κώλος θεσπέσιος. Το χούφτωμα έρχεται ως λογική συνέχεια, αλλά λίγο πριν το μοιραίο χαστούκι, ο τυπάκος κλαψουρίζει: "Συγγνώμη, συγγνώμη, συγννώμη...Είμαι άθλιος, συγχώρεσέ με, παρασύρθηκα, δε ξέρω τι με έπιασε, δε μου έχει ξανασυμβεί κάτι τέτοιο...Συγγνώμη!"
Η τύπισσα προσπαθεί να πνίξει την οργή της. Στη 18η "συγγνώμη", τον κοιτάζει πλέον με οίκτο, ίσως και με συμπάθεια. Τα πνεύματα ηρεμούν. Σε μια εβδομάδα, το συμβάν είναι ανώδυνο αστειάκι σε γυναικοπαρέα.
Συμπέρασμα αρ.1: Με μια "συγγνώμη", πιάνεις κώλο.

Ιστορία αρ.2: Αστυνομικοί και ΜΑΤ εισβάλλουν σε καφετέριες και λέσχες στα Εξάρχεια. Σωματικές έρευνες, λεκτικές προσβολές και αν χρειαστεί, πέφτει και καμιά (σοσιαλιστική) καρπαζιά. Το ίδιο βράδυ, οι διαμαρτυρίες έχουν πάρει το δρόμο προς τα κανάλια. Λίγο πριν γίνει η αναγωγή της κατακραυγής σε εθνικό ζήτημα, αξιωματικοί και Υπουργός ζητούν δημόσια συγγνώμη στα τηλεοπτικά παράθυρα. Την επόμενη μέρα τα πνεύματα έχουν ηρεμήσει. Σε μια βδομάδα, το θέμα έχει ήδη ξεχαστεί.
Συμπέρασμα αρ.2: Ίδιο ακριβώς με το συμπέρασμα αρ.1.